Cuma Yazıları – Atiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakmak

Bu sabah yine Tahir hocayı dinlerken, mübareğin heyecanla okuduğu dizelerden etkilenerek cuma yazısının ne olacağına da karar vermiş oldum.  Yaşına rağmen büyük üstat Akif’in dizelerini okurken hali görülmeye değerdi. Yazıldığı ilk günden bu güne mana olarak canılığını koruyan bu şiiri sizlerle de paylaşmak istedim.

Cumanız mübarek olsun…

 

Âtiyi karanlık görerek azmi bırakmak…
Alçak bir ölüm varsa, emînim, budur ancak.

Dünyâda inanmam, hani görsem de gözümle.
İmânı olan kimse gebermez bu ölümle:

Ey dipdiri meyyit, ‘İki el bir baş içindir.’
Davransana… Eller de senin, baş da senindir!

His yok, hareket yok, acı yok… Leş mi kesildin?
Hayret veriyorsun bana… Sen böyle değildin.

Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?
Kendin mi senin, yoksa ümîdin mi yüreksiz?

Âtiyi karanlık görüvermekle apıştın?
Esbâbı elinden atarak ye’se yapıştın!

Karşında ziyâ yoksa, sağından, ya solundan
Tek bir ışık olsun buluver… Kalma yolundan.

Âlemde ziyâ kalmasa, halk etmelisin, halk!
Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!

Herkes gibi dünyâda henüz hakk-i hayâtın
Varken, hani herkes gibi azminde sebâtın?

Ye’s öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.
Ümîde sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!

Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;
Me’yûs olanın rûhunu, vicdânını bağlar

Lânetleme bir ukde-i hâtır ki: çözülmez…
En korkulu câni gibi ye’sin yüzü gülmez!

Mâdâm ki alçaklığı bir, ye’s ile sirkin;
Mâdâm ki ondan daha mel’un daha çirkin

Bir seyyie yoktur sana; ey unsur- îman,
Nevmid olarak rahmet-i mev’ûd-u Hudâ’dan,

Hüsrâna rıza verme… Çalış… Azmi bırakma;
Kendin yanacaksan bile, evlâdını yakma!

Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş…
Sesler de: ‘Vatan tehlikedeymiş… Batıyormuş! ‘

Lâkin, hani, milyonları örten şu yığından,
Tek kol da demiyor bir tarafından!

Sâhipsiz olan memleketin batması haktır;
Sen sâhip olursan bu vatan batmayacaktır.

Feryâdı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar…
Uğraş ki: telâfi edecek bunca zarar var.

Feryâd ile kurtulması me’mûl ise haykır!
Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!

‘İş bitti… Sebâtın sonu yoktur! ‘ deme, yılma.
Ey millet-i merhûme, sakın ye’se kapılma.

MEHMET AKİF ERSOY

Reklamlar

6 thoughts on “Cuma Yazıları – Atiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakmak

  1. Lavantin,
    bu güzel siiri bizlerle paylastigin icin cok tesekkür ederim, lakin bizler burada dogma-büyüme oldugumuz icin bu eski türkce diyeyim artik, tam anlamakta zorluk cektim birazcik, ama ne demek istedigini cok sükür anlayabildim.

    Ben bir alttaki tavuk dalyana bayildim, körili sosla birlikte harika bir lezzet yaratmissin, ellerine saglik diyorum arkadasim.

    Sana ve ailene güzel bir hafta sonu tatili diliyorum ve öpüyorum.

  2. Tesekkür ederim Melek. Amiiin diyorum güzel duna…
    Sevgiler…

    Kevser, haklisin tabi. Türkiye de bile Osmanli Türkcesinden o kadar uzak bir nesil yetisiyorki dehset verici. Düsünsene atalarinin yazdigi kitalpari üstelik daha 60- 70 yil önce yazilan kitaplari bile anlamakta zorluk ceken bir toplumuz.
    Yazik diyorum ama gec degil. Ben kendi adima ve cocuklarim konusunda gerekirse kurs vs. giderek ögrenmeyi istiyorum kismet olursa.
    Sevgiler…

    .A.S. cahidem, ne güzel demissin. gaflet uykusu ne uzun ve derinmis meger!
    Muhabbetle…

  3. Isimsiz arkadasim, Mehmet akif, Necip Fazil gibi edebiyatimizin muhtesem isimlerini okuyup da hissiyatsiz kalmak mümkün mü?
    Selametle…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s