Bu gün kış sofralarının vazgeçilmezi balık tarifi vereceğim inşallah. Bu tarif rahmetli annemin istisnasız her balık yaptığımızda uyguladığı, adeta onunla özdeşleşmiş bir terbiye çeşidi. Ona göre, ki ben de aynı görüşteyim, balığın ağır kokusunu ve tadını hafifletirdi. Bu terbiyeyi her balık için uygulayabilirsiniz, yanlış somonda hiç denemedim.  Ben tarifimde palamut kullandım. Annem daha çok istavrit kullanırdı. Zaten eskilerde Antep’de istavrit ve hamsiden başka balık çeşidi de pek bulunmazdı. Neyse şimdi sağlıklı sağlıksız bir çok gıda seçeneğiyle karşı karşıya olan bizler bulduğumuzla yetinmenin adını unuttuk ve bulduklarımızın arasından seçim yapma lüksüyle(!) mücadele ediyoruz. Tabi bu seçeneklerin doğru kullanılmadığında çoğu zaman sağlığımızı ne denli olumsuz etkilediği gerçeğini bilmeden. Dün gece okuduğum bir hadisi şerifi de burada paylaşmak istiyorum:

“Ümmetim hakkında en çok korktuğum şeyler: Göbek bağlamak, çok uyku, tembellik ve yakîn (iman) azlığıdır”..

Malzemeler:

• 1 kg. istedğiniz bir balık türü
• 1 tane limon
• 4-5 diş sarımsak
• 1 yemek kaşığı ( dolu olmasın) karışık salça
• Tuz, karabiber
• Kızartmak için zeytinyağı ve un
• Yanına olmaz ise olmazı bol soğanlı yeşil salata

Mümkünse bir gün önceden terbiyeyi hazırlayıp balığı bu terbiyede bekletin.

Yapılışı:

• Limonun kabuklarını soyun ve yemeklik soğandan daha irice doğrayıp karıştırma kabınıza koyun.
• Sarımsakları da halka halka doğrayıp diğer malzemelerle kabınıza ilave edip bir iki kaşık su ekleyerek karıştırın.
• Ayıklanıp yıkanmış balıkları terbiye kabına koyun ve balığın her tarafının hazırladığınız terbiyeye bulanmasını sağlayın. İçi dışı terbiyeye bulansın.
• En azı bir kaç saat bu terbiye içinde buzdolabında bekletin.
• Zeytin yağını kızdırın ve balıkları üzerine yapışan  terbiye malzemesini temizlemden una bulayın ve arkalı önlü kızartın.

• Servisi bildiğiniz gibi, afiyet olsun…

Memlekete dönüşümle ilgili açtığım veya bana özel kalan yorumlarınız ve e postalarınız oluyor ve herkes uyum konusunu soruyor. Onlara tek tek cevap vermeye çalışsam da buradan da halet-i ruhiyemi merak edenler için bir iki satır yazayım. Elhamdülillah bazı olumsuz düşünenlerin aksine Türkiye de yaşamaktan çok mutluyuz. Topraklarından sökülen bir bitki başka topraklarda da kök salıp yaşayabiliyor olması kimseyi düşündürmez, ama sanki doğuştan Avrupa’lı doğmuşuz da oralar her açıdan istisnasız refah beldeleri gibi algılanıp,  kimse gurbettekilerin halini sormaz. Yani biz de kendi topraklarımıza döndük, bunda neden uyum sorunu yaşayalım? Çok daha rahat, çok daha huzurlu bir ortam. Evet memleketimin insan kaynaklı bazı sıkıntılı durumları olabiliyor – aldatmayı zanaat edinmiş pazar ve sair esnaf gibi- ancak biraz daha tanıdıkça size mal satanların değil de siz kendi akıl ve iradenizle karar vermeyi öğreniyorsunuz. Tabi dürüst esnafı tenzih ederim.

Ben yurt dışına ilk gittiğimde aylarca hatta yıllarca uyum sorunu yaşadım ve kendi kapalı kapılarımın ardı hariç hiç rahat olamadım. Benim gibi bir çok arkadaşım da aynı sıkıntılı ve uzun süreci geçirdi. Çoğumuz uzun depresyonlar, takıntılar vs. gibi  psikolojik sıkıntılar yaşadık. Destek alma imkanı bulanlar terapi gördü. Yani asıl uyum sorunu gurbetçilere sorulmalı. Sonuç olarak ortada siz ne yaparsanız yapın, kendiniz olduğunuz sürece sizi kabul edip onaylamayacak, fakat bu hissiyatını eline geçen en ufak fırsatta bile sinsice dışarı vuran bir toplum var. Ya onlar gibi sınırsız olup özünüzden kopacaksınız, ya da siz  “yabancı” olarak kara kafalı kakalaklar (böcek) olarak ne kadar başarılı olsanız da size bir kulp takıp bir yafta yapıştırıp önünüze olmadık engeller çıkaracaklar. Ağırbaşlı çocukların sorunlu sayıldığı bir toplumdan bahsediyoruz. Yani ben kendime döndüm ve her gün bu kararım için şükrediyorum. Rabbim imkanı olup da cesareti olmayan herkesin yolunu hayra açsın.

Yöresel yemekler her daim iştahımı açıp daha çok ilgimi çeken yemekler. Özellikle bulgurlu köfteler Antep mutfağındaki çeşitliliği kadar Malatya gibi şehirlerin mutfaklarında da büyük yer almakta, hatta Malatya mutfağında 130 çeşit köfte olduğunu da yine arkadaşım Cahide’denin yazısında okudum. Bu gün Malatya’nın yumurtalı yumru köftesinin tarifini paylaşacağım. Tarifin malzemelerini arkadaşımdan aynen yazıyorum.

Malzemeler: ( Köfte İçin)

• 2 su bardağı köftelik bulgur(ince)
• 1.5 su bardağı su (ıslatmak için)
• 5 yemek kaşığı un
• 1 bardaktan bir parmak eksik su (yoğururken kullanılacak)
• 1.5 tatlı kaşığı tuz

Kavurma Malzemeleri:

• 4 yumurta
• 4-5 diş sarımsak
• Tereyağı ve zeytinyağı
• Karabiber

Yapılışı:

• Bulguru ılık suyla ıslatıp şişene kadar bekletin.
• Kabaran bulgurun üzerine un, tuz ve su yardımıyla macun gibi yoğurun ki, bu zaten zor olmayacaktır.
• Köftenizden fındık iriliğinde parçalar koparın ve Cahide’nin de yazdığı gibi orta parmağınız ve avucunuz arasında sıkıştırarak kuru bakla çekirdeği şekline benzeyen bir şek,il verin.
• Tüm köftelerin şekil verme işlemi bitince kaynattığınız tuzlu suda köfteler yumuşayana kadar pişirin.
• Köfteleri süzeğe alın ve tereyağını ve zeytinyağını kızdırıp yumurtaları kavurun.
• Yumurtalar kendini toparlamaya başlayınca kıyılmış sarımsakları ilave edip ardından köfteleri katın ve birkaç dak. Köftelerle birlikte kavurun.
• Sıcak servis yapın ve üzerine karabiber ve pul biber serpin.

Ayrıca benim tavsiyem yoğurtla servis edilmesidir.

Bir kimse, altınlarını bir yere gömmüş fakat sonradan bu altınları nereye gömdüğünü unutmuş. Ne kadar düşünüp taşındıysa bir türlü aklına gelmemiş. İmâm-ı Âzam Hazretlerine gelip meseleyi anlatmış. İmâm-ı Âzam Hazretleri “Bu, fıkhî bir mesele değil ki sana bir hal çaresi söyleyeyim. Ancak sen git, gece sabaha kadar namaz kıl ki, nereye gömdüğünü hatırlarsın.” Demiş.

Bunun üzerine adam gidip namaz kılmaya başlamış. Gecenin dörtte birinden az bir zaman namaz kıldığı esnada altılarını nereye gömdüğü hatırına gelmiş.

İmâm-ı Âzam Hazretlerinin yanına gelip vaziyeti anlatmış. İmâm-ı Âzam Hazretleri “Şeytanın, senin gece sabaha kadar namaz kılmana razı olmayıp unuttuğunu hatırlatacağını biliyordum. Yazık sana!… Keşke sen de Allâhü Teâlâ’ya şükür için sabaha kadar namaz kılmaya devam etseydin.” Demiş.

Büyüdüğü ortamda benim gibi açma dan bihaber olanlar nette açma resimlerini gördükçe ekrana yapışıp kalıyor olmalı, en azından ben öyleyim. Birkaç denemeden sonra kendime göre, resimlerindeki gibi lezzetli bir tarif edindim. Denemeyenler için tam zamanı, sıcak çay ve birkaç dilim peynirle nefis bir öğün.

Malzemeler:

• 2 bardak ılık süt
• Yarım çay bardağı sıvı yağ
• 1 tane yumurta (sarısını yüzüne süreceksiniz)
• 2 yemek kaşığı toz şeker
• 1 yaş maya veya bir paket kuru maya
• 150 gr. Kadar yumuşak tereyağı
• 1 çay kaşığı tuz
• Aldığı kadar un

Yapılışı:

• Tereyağı ve yumurta sarısı hariç diğer malzemeleri güzelce karıştırın ve yavaş yavaş ununu ekleyerek orta yumuşaklıkta bir hamur yoğurun.
• Hamuru sekiz bezeye bölün ve her bezeyi pasta tabağı büyüklüğünde açın.
• Tereyağını dört eşit parçaya ayırarak her parçayı bir bezenin üzerine orantılı bir şekilde yayın.
• Yağlanan dört açmanın üzerine yağlanmayan diğer dört açmayı kapatın.
• Elde ettiğiniz dört adet açmayı teker teker sarma sarar gibi sarın.
• Eğer ortam sıcaksa sarmaların üçünü buzdolabına kaldırarak kalan sarmayı elinizle sıkarak ve kıvırarak uzatın.
• İncelen sarmayı altı parçaya kesin ve parçaların ikisini birbirinin etrafında döndürerek bükün ve uçlarını birleştirip açmanın son şeklini verin. (Sarmaları uzatırken uzunluğunu daha sonraki işlemi düşünerek ayarlayın.)
• Diğer sarmalara da aynı işlemi uygulayanı ve üzerilerine yumurta sarısı sürüp tepsi mayası için 10-15 dak. Bekletin. Bu esnada fırını 200° ye ayarlayın.
• Biraz kabaran açmaları sıcak fırına koyun ve nar gibi kızarana kadar pişirin.

NOT: Açmalar ve genel olarak mayalı hamurlar, fırının derecesine, mayanın tazeliğine veya çok bekleyerek mayanın ölmesine bağlı sebeplerden sert ve kuru olabilir. Bu sebepler dışında yumuşacık ve nefis olacaklar inşallah.

Bu ateş içime ne zaman düştü hatırlamıyorum. Sanırım ilk yılların şaşkınlığını atlatır atlatmaz, Türkiye dendiğinde içim bir garip sızlar oldu. Özlemek…anneni, babanı, çocuğunu değil vatanını özlemek… Özlemenin tam manası bizce vatanı özlemek olmuş. Gerisi teferruattan ibaret. Bunlar ruhumdan ilmik ilmik geçirdiklerimdi. Bu güne kadar birikenler canımı acıtanlar. Bundan sonrasıysa çiçeği burnunda bir hayatın içinden süzülenler…

Yıllardır hayaliyle yaşadığım Türkiye! İsterdim ki, o hayalin gerçekleşmesini içime sindire sindire yaşaşayım. Özlemini duyduğum herşeyi yeniden kazanmanın zevkini alarak bu süreci geçireyim… Ama bu süreç o kadar yoğun, yorucu geçti ki, ben kendime geldiğimde burada olmaya alışmıştım.:(  Evet, ben 15 yıl uzak kaldığım hayatıma, çocuklarım okullarına alıştı bile. Tek zorlanan eşim ve inşallah o da atlatacak. Gözüme ilk batan hemen her sürücünün potansiyel tarfik canavarı olduğuydu. Kesinlikle kurallara uyulmuyor ve insanlar çılgın gibi araç kullanıyor.:(  Esnafın bir çoğunun aldatmaya meyilli halleri ve ayakta adam uyutmaları da ilk can sıkıcı tecrübelerimden oldu.:( Öyle ki, en büyük beden almak istediğimiz bir giyisinin en küçük bedenini gösterip ”Abla bu olur!” diye sinirlerimi zıplatmasına epey şahit oldum. O anı kurtarma çabasındalar ve ”Aldatan bizden değildir!” hadis-i şerifini galiba hiç duymamamışlar. Neyse bunlar ne kadar can sıkıcı kareler olsa da halimden memnun ve şükür içindeyim. Üstelik ben bu kadar sorunun içinden tek başıma geçtim. Eşim 1,5 ay sonra bize katıldığından her ayrıntıyla bizzat ilgilenmek zorunda kaldım. Elbet yolu açan rabbim rehberleri de gönderir. Cesareti olmayana bu sözlerim inşallah cesaret verecek nitelikte olur.

Bu gün yıllardır çok severek yaptığım kremalı mantar çorbasının tarifini sizlerle paylaşağım. Çorba denince aklıma ilk gelen mercimek ve kremalı mantar çorbası olur. Deneyice siz de bana hak vereceksiniz.

Malzemeler:

• 300 – 400 gr. mantar ( Ben hep kültür mantarı kullanırım ama siz hoşunuza giden bir mantar türü kullanabilirsiniz.)
• 5-6 bardak su (Mümkünse 1 bardağını kadar et veya tavuk suyu olarak kullanın.)
• 2 bardak süt
• 1 silme çay bardağı un
• 2 kaşık terayağı
• 2 kaşık sıvıyağ
• Yarım limon suyu
• Tuz ve karabiber

Yapılışı:

• Mantarların saplarını keserek yıkayıp kurulatın.
• Dörde böldüğünüz mantarların üzerine limon suyu sıkarak karıştırın.
• Yağı kızdırıp mantarları  kavurun.
• Kavrulan mantarın üzerine su ve et suyu konarak on dakika kaynamaya bırakın.
• Un ve süt iyice çırparak kaynamakta olan çorbaya karıştırarak ialve edin.
• Çorba kıvam alana kadar bir süre daha karıştırılıp ocaktan alınır.
• Tuz ve karabiberle tatlandırılıp servis yapılır.

Yillardir kurulan hayaller, gayretler, emekler, palanlar, düsünceler, düsünceler, düsünceler… Acabalar icin sarfedilen bir sürü zaman…Pisman olursunuz diyenlere, geri dönersiniz diyenelere, hatta ” Siz gidemezssiniz!” diyenelere inat vatanimin topraklarindan sizlere ilk yazimi yaziyorum. Bu günüme binlerce sükrediyorum. Artik ben de ait oldugum, dogdugum topraklardayim. Siz, yani Tükiye den gurbete cikmayanlar, sizler bu duygulari zannediyorum ki, anlayamazssiniz ama gurbetci dostlarim beni cok iyi anlar. Rabbim dönmeyi isteyen, kalbi vatan icin carpan herkesi vatanina hayirla kavustursun.

Simdilik tarif ekleyemiyorum, zira henüz yeni hayatimla ve mutfagimla bizbize zaman geciriyoruz. Ancak Allah nasip ederse en kisa zamanda yeni tariflerle burada olacagim.

Ziyaret eden tüm dost ve takipcilerimi sevgiyle selamliyorum…

Günün anlam ve önemine on günlük bir gecikmeyle de olsa vurgu yaptıktan sonra yazımızın normal seyrine geçebiliriz. Ha bu gün Türkiye için yine çok önemli günlerden biri, bu gün seçim var. Hayatım boyunca hiç oy kullanmamış biri olarak acaba oy kullansam kime verirdim diye düşündüğüm oluyor ve oy kullanmanın ne büyük bir sorumluluk olduğunu hatırlayıp içten içe her şeyi hayırla yaratanın takdirine şükrediyorum. Siyasi fikrim Allah’ın yoluna yaklaştıracak, adaletli, dürüst, atalarının izinden taviz vermeyecek insanların başa gelmesidir. Hangisi bizim için hayırlı ise rabbim o insanların yolunu açık ve istikametlerini dosdoğru kendine yöneltsin.

Şu sıralarda önüme gelen yemek bloglarını didik didik gezip yeni tarifler not alıyorum. Tarifim o gezilerimden birinde rastladığım kıtır çörekler. Ev de en çabuk tükenen . Bizim eve de hiç Bir şey çabuk tükenmez yiyeceklerden biri oldu. Kurabiye gibi görünse de kurabiye gibi bir dokusu yok. İçi yumuşak dışı daha kıtır lezzetli mi lezzetli çörekler.

Malzemeler:

• 2 tane yumurta ( 1 tanesinin sarısını üzerine sürmek için ayırın.)
• yarım çay bardağı yoğurt
• yarım çay bardağı sıvı yağ
• 125 gr. oda ısısında tereyağı
• 125 gr. beyaz peynir
• 1 paket kabartma tozu
• 1 yay kaşığı kadar tuz
• Yumuşak bir hamur olana kadar un

Üzerine sürmek için:

• 1 yumurta sarısı
• 1 kaşık süt
• 1 kaşık sıvı yağ

Yapılışı:

• Fırını 180° de ısıtın.
• Peyniri iyice ezin ve diğer malzemeleri karıştırıp yumuşak bir hamur yoğurun.
• Hamuru merdane yardımıyla yarım cm. kalınlığında açın.
• Bıçak veya rulet yardımıyla üçer parmaklık kareler kesin.
• Karelerin bir köşesine su sürüp çaprazındaki köşeyi üzerine kapatıp ucuna bastırın.
• Hazırladığınız üçgenleri yağlı kağıt serilmiş tepsiye dizin ve üzerine sürülecek karışımı hazırlayıp üçgenlerin üzerine sürün.
• Sıcak fırına verdiğiniz çörekleri güzelce kızarana kadar pişirin ve yanında dost sohbeti ve güzel bir çay eşliğinde afiyetle yiyin.

Bu gün mevsimin bilmem kaçıncı çileğini toplamaya gittik… Önümüzde ortalama bir ay gibi bir zaman var ve ne kadar çok çilek toplarsak bu yılki çilek iştahımızı gelecek yıla kadar bastırmış olacağız.:) O yüzden zaten tarlayı, ekini yani yeşili seven biri olarak çilek tarlasına gidip de dalından kopardığım çilekleri yemek benim için tarifsiz bir güzellik. Sanırım Almanya ‘da özlemini duyacağım tek şey yemyeşil çilek tarlalarında istediğin kadar yemek ve topladığın kadarını ödemek olacak.

Tabi yazın habercileri etrafa yayılan mis gibi mangal kokuları da bu mevsimin güzelliklerinden ancak burada mangalın üzerinde olması muhtemel etin ne eti olduğunu düşününce burnuma gelen koku bile beni rahatsız ediyor. Elbette mangalda sadece et olmaz ya patlıcan, biber, domates vs… Konuyu nihayet yemeğe bağladım, yoksa söz börtü, böcek, çiçek, ot diye uzar gider…

Antep de alinazik sadece yoğurtlu olmaz bir de domatesli alinazik vardır. Benimki de domatesli alinaziğin etsiz  uygulaması gibi birşey. Yani uyduruk söğürme…

Malzemeler:

• 4 tane közlemelik patlıcan
• 2 tane domates
• 2 tane sivri biber
• 1 baş ince kıyılmış kuru soğan
• Yağ
• Tuz, pul biber ve karabiber
• Yanında bir sürahi soğuk ayran

Yapılışı:

• Patlıcan, domates ve biberleri közleyin.
• Közlenen malzemenin kabuklarını soyup doğrayın.
• Soğanı yağda yumuşayana kadar kavurun ve pul biberini atıp közlenmiş sebzeyi ilave edin.
• Malzeme bütünleyene kadar 5-6 dakika kavurup tuz ve karabiberini atıp servis yapın.

Yemeği yerken çatal kullanmadan ekmek yardımıyla yiyin ve yanında mutlaka ayran için. Deneyin, pişman olmazsınız.:)

Üsteki yazı hasbi haldi ama tarifim birkaç ay önce denedim Boşnak mantısı. Boşnak mantısı her gördüğümde ağzımın suları akarak bakıyor ama fazla yağ konduğundan denemeye cesaret edemiyordum. Bir kereden bir şey olmaz diye denedim ve Boşnakların hamur işlerinde ne kadar mahir olduklarındı bir kez daha anladım.

Malzemeler:

• 3 bardak un
• Tuz, su
• Aralarına sürmek için yarım paket tereyağı (125 gr. Kadar)

İç malzemesi:

• 300 gr. Kıyma
• 1 tane ince kıyılmış kuru soğan
• Tuz, karabiber

Yapılışı:

• Kıymayı ocağa koyup rengi dönünce soğanı katıp soğan katıp bir süre daha kavurduktan sonra baharatlarını koyup ocaktan alın. Soğumaya bırakın…
• Un, su ve tuzla hamuru yoğurup 20 dakika dinlendirin.
• Hamurdan 6-7 beze yapıp bezeleri tabak büyüklüğünde açın, üzerine yumuşak tereyağı sürün.
• Diğer bezeleri de aynı işlemeden geçirip yağlanmış hamurları üst üste dizin.
• Elde ettiğiniz tek parça yağlı hamuru yağlı bir masa vs. üzerinde fazla inceltmeden elinizle çekerek açın. Dikkat edin hamur mantı hamuru kadar incelmeyecek.
• Açtığınız hamuru üç parmak eninde ve boyunda kare olarak kesin.
• Parçaların üzerine tamamen soğuyan kıymalı harçtan paylaştırıp tıpkı bir bohça katlar gibi katlayıp katlı olan taraf tepsiye gelecek şekilde fırın tepsinize dizin.
• Kalan yağı üzerilerine sürün ve önceden ısıtılmış 180° de kızarana kadar pişirin.
• İster üzerine yoğurt dökerek ister sade olarak servis yapın.Afiyet olsun…

Vaktiyle birbirini çok seven iki kardeş varmış…Büyüğün adı Halil, küçüğün  ise İbrahim…

Halil, evli çocuklu, İbrahim ise bekârmış…

Ortak bir tarlaları varmış iki kardeşin… Ne mahsul çıkarsa, iki pay ederler, bununla geçinip giderlermiş…

Bir yıl, yine harman yapmışlar buğdayı, ikiye ayırmışlar, iş kalmış taşımaya…

Halil, bir teklif yapmış:“İbrahim kardeşim; ben gidip çuvalları getireyim, sen buğdayı bekle.” ‘Peki, ağabey.” demiş İbrahim…

Ve Halil gitmiş çuval getirmeye…

O gidince, İbrahim demiş: “Ağabeyim evli, çocuklu, daha çok buğday lazım onun evine…” ve kendi payından bir miktar atmış onunkine…

Az sonra Halil çıkagelmiş. “Haydi İbrahim, önce sen doldur da taşı ambara.” demiş.

İbrahim, kendi yığınından bir çuval doldurup düşer yola…

O gidince, Halil düşünür bu defa der ki: “Çok şükür, ben evliyim, kurulu bir düzenim de var, ama kardeşim bekâr. O daha çalışıp para biriktirecek, ev kurup evlenecek.”

Böyle düşünerek, kendi payından atar onunkine birkaç kürek.

Velhasıl, biri gittiğinde, öbürü, kendi payından atar onunkine. Bu böyle sürüp gider…Ama birbirlerinden habersizdirler.

Nihayet akşam olur, karanlık basar. Görürler ki, bitmiyor buğdaylar, hatta azalmıyor bile.

Hak teala bu hali çok beğenir. Buğdaylarına bir bereket verir, bir bereket verir ki, günlerce taşır iki kardeş, bitiremezler.

Şaşarlar bu işe… Aksine çoğalır buğdayları, dolar taşar ambarları.

Bugün ‘bereket’ denilince, bu kardeşler akla gelir. Adına da Halil İbrahim bereketi denir.

Hayatımda bir başka yenilik  Zühre Pardesü’nün Sosyal Medya Sorumlusu sevgili Ümmügülsüm’ün teklifiyle artık  Zühre Pardesü nün yeni hazırlanan bloğunda cuma yazılarım ve tariflerimin yayınlanacak olması. Sayfa içerik açısından biz hanımların ilgisini çekecek faydalı bilgilerin de olduğu hoş bir sayfa. Henüz tam olarak hazır değil ama zamanla herşey daha güzel olacak inşallah…

Gelelim tarifimize: Ben çocukluğumdan beri kek olayına yabancıyımdır. Ne yerim, ne de yaparım. Şöyle bir dilim keke , bir bardak çay hayalim de hiç olmamıştır. Kek benim için altında üstünde kreması, pudingi olmadıktan sonra boğazıma takılan bir yiyecektir. Geçenlerde ilk kez limonlu kek yaptım ama tabi kreması olacaktı bu kekin yoksa yiyemem! Keki pişirdim, sevgili Pepela‘dan aldığım qashta yani Arap kreması da denilen farklı bir krema tarifini denedim… ikisini birleştirmekten son anda vazgeçtim zira ben pasta haline getirmekten ziyade keke ve krema vs. aynı tabakta öğünlük servis etmeyi daha çok seviyorum. Dediğim gibi de yaptım. İkisi de çok nefis oldular ve uyumları da tartışılamaz. Ama benim asıl hoşuma giden kekin tadı oldu. Hayatımda ilk kez sade kek yedim. Benim gibi kek sevmeyen var mı bilmiyorum ama sevenin de sevmeyenin de beğeniyle yiyeceği bir kek…

Kek İçin Malzemeler:

• 2 yumurta
• Bir bardaktan bir parmak eksik şeker ( Şekeri bir bardağa tamamlayabilrisiniz.)
• Yarım bardak yoğurt
• Yarım bardak sıvı yağ
• 1 limon suyu
• 1,5 bardak un
• Yarım limon kabuğu rendesi
• Yarım kabartma tozu
• 1 paket vanilya

Krema: ( qashta )

• 2 kutu çiğ krema ( toplam 500 gr.)
• 2,5 kaşık nişasta
• 2 kaşık şeker
• Yarım çay bardağı ılık su

Yapılışı:

• Önce fırını 180° ye açın… Yumurtaların sarı ve beyazlarını ayırın.
• Yumurta beyazlarını şekerle birlikte iyice sertleşene kadar mikserle çırpın.
• Yumurta sarılarını, yoğurdu, sıvı yağı ve vanilyayı da iyice çırptıktan sonra karışıma limon suyunu ve rendelenmiş limon kabuklarını ilave edip biraz daha karıştırın.
• Bu karışıma en son un ve kabartma tozunu karıştırıp eleyin ve bu karışıma ilave edin.
• Unu kattıktan sonra düşük devirde yavaş yavaş malzemenin karışmasını sağlayın.
• En son yumurta aklarını ve hazırladığınız diğer karışımı birleştirin ve spatula veya bir kaşık yardımıyla yavaş yavaş, yumurta akını söndürmeden karıştırın. Bu karıştırmayı çırparak değil de malzemeyi alttan üste doğru havalandırarak yapın.
• İstediğiniz bir kalıba yağlı kağıt serip önceden ısıttığınız fırına koyun ve 30-40 dakika fırının ağzını açmadan pişirin. Fırından almadan önce kekin tam ortasına kürdan benzeri Bir şey batırın ve kuru çıkarsa keki fırından çıkarın.
• Kek pişerken kremayı hazırlamak içintemiz çelik bir tencereye kremaları koyun ve orta ateşte açtığınız ocağın üzerine koyun.
• Krema ısınınca nişastayı suda ezip içine ilave edin ve sürekli karıştırarak şekerini ilave din ve koyulaşınca ocaktan alın. Dikkat edin malzemem kaynamasın!
• Tamamen soğuyan kek ve kremayı istediğiniz gibi servis yapabilirsiniz.

Afiyet olsun…

Çocukken annem her işkembe pişirdiğinde ben kelimenin tam anlamıyla suyunu tirit ederdim. Yemek hazırlanana kadar her aşamasını izleyip iyice acıkır, akşam yemek sofraya konunca da ilk bir iki kaşıktan sonra bana ağır gelir sadece suyuyla yetinirdim…Aradan onca yıl geçti, zevklerim renklerim değişti, eh bu hasretle artık ben kelle paçayı yerim…

Annem vari tavırlarla kelleyi paçayı hazırladım, aklımda kalan tüm ayrıntıları uygulayıp sofraya getirdim. Ben bu yemeği yiyeceğim dedim ya… yok, yine ben hala eski benmişim. Yemeğin o güzelim lezzetine rağmen ben yine iştahsız alınan lokmalarla tabağımı bitirdim ve anladım ki, ben kelle paça yiyemiyorum. Ama siz bana bakmayın, gerçekten çok lezzetli olmuştu. Kelle paça yaparken koyunun ayaları da kullanılır ama benim tarifimde ayak yok çünkü malum ki gurbetlik hali. Annem kelle paçaya hem yarma hem nohut koyardı, tabi ekşisi, sarımsağı ve pul biberiyle…

Malzemeler:

• 1 adet temizlenmiş koyun veya kuzu başı
• 1 tane işkembe
• 1 bardak nohut

• Yarım bardak dövme

• 1 küçük kaşık salça
• Sarımsak
• Tuz, karabiber, pul biber

• Limon

Yapılışı:

Bütün malzemeleri üç su güzelce yıkayın. Kelle ve işkembe dörde bölünmüş bir baş soğanla büyük bir tencereye koyarak üzerini geçecek kadar suyla ocağa koyun. Su kaynamaya başladıktan bir süre sonra köpüklerini alın ve suyunu dökün, içindeki soğanı çıkarın. Kaynatılmış taze su koyarak tekrar ocağa koyun. Kaynayınca üzerindeki köpükleri alın ve tencerenin ağzını kapatın.

Düdüklü tencerenizin ayarına göre 30 – 45 dakika pişirin.

Tencerenin kapağını açıp kelleyi içinden çıkarın. İşkembe geç pişeceğinden tencerenin ağzını tekrar kapatın ve bu arada siz kelleyi ayıklayıp hazırlayın. Düdüklü tencerelerde kalitesine bağlı olarak pişirme süreleri değişiyor. Bu yüzden pişip pişmediği konusunda biraz tencerenizle olan tecrübenizi kullanmalısınız.

15-30 dakika sonra işkembeyi ocaktan alın ve suyunu içindeki kemik parçalarından arındırmak için süzekten geçirin.

İşkembeyi de lokma lokma doğrayarak tenceredeki süzülmüş suyunun içine ayıklanmış kelleyle birlikte koyun.

Tencereyi tekrar ocağın üzerine alarak salça, sarımsak ve baharatlarını atın, 10-15 dakika daha pişirin. Kelle yapmak her halükarda zahmetli ve zaman isteyen bir yemektir.

Nohut ve dövmeyi ayrı pişiriyoruz, çünkü kelle pişerken suyuna karışacak kemikleri süzerek temizliyoruz. Bu aşamada nohut ve dövme olursa o suyu temizlemek imkansız hale gelir. Bu yüzden tenceredeki et suyunu süzekten geçirip kemik parçalarından arındırın. Bu kez de geceden ıslanan nohut ve dövmeyi tencereye ilave edip yumuşayana kadar pişirin.

Pişen nohut ve dövmenin üzerine etleri katıp, salça, tuzunu ilave edip 10 dakika malzeme iyice özleşene kadar daha pişirin. Bol limon, sarımsak ve pul biberle servis yapın.

Yanında yeşil salat güzel gider…

Bir Cuma vakti cemaat tek tük camiye girmekte.
Meshur Imam Abdürrezzak Hoca kürsüde..
Girenlerin arasinda Hizir (a.s) da var.
Hz. Hizir genç ihtiyar arasinda onlardan biri gibi gidiyor, bir kösede oturuyor.
Kürsüde imam sohbete basliyor, çok feyizli bir sohbet oluyor.
…Hizir (a.s)`in yanina kirklarinda bir adam gelip oturuyor.
Cami yavas yavas dolmakta.
Adam, bir müddet sonra uyuklar bir vaziyette sallaniyor, ha uyudu ha uyuyacak..
Hizir (a.s) adami dürtükleyip:
“Bu sohbet kaçmaz, uyuyacaksin.”der.
Adam:
“Uyumam, beni rahat birak.”diye cevap verir.
Hizir (a.s) ses etmez; ancak sohbet de çok feyizlidir.
Adam ha uyudu, ha uyuyacak bir durumdayken, Hz. Hizir bir daha dürtükleyerek:
“Uyuyacaksin, dedim!”
Adam:
“Ben de sana uyumam, beni rahat birak, dedim!” der ve ekler:
“Biz feyzimizi Abdürrezzak`tan degil, Rezzak olan Allah`tan aliyoruz. Rahat birak beni.
Yoksa, senin Hizir oldugunu söylersem, bu cemaatten yakani zor kurtarirsin.
“Hizir (a.s) susar ve gözlerini kapar, boynunu büker Allah`a yönelerek:
“Ya Rabbi! Bu nasil istir, bendeki listede bu zatin ismi yok! “
Cenab-i Hak lisan-i münasiple cevap verir:
“Ya Hizir! Sana verdigim liste beni sevenlerin listesidir.
Bir de bende bir liste var ki, o da benim sevdiklerimin listesidir.”

Antep yemekleri sayfası olarak çook eksiklerimin olduğunu fark ettikçe harekete geçmeliyim deyip harekete geçeceğime oturmayı tercih ediyorum. Ama bu tembelliğin bu durgunluğun bir sebebi var. Şimdi açıklamayacağım ve inşallah yakında vereceğim hoş bir sürprizim var. Bu sürpriz bir tarafa elimde miadını doldurmak üzere olan  Antep resimlerini artık sizinle paylaşmalıyım. Geçen yıl çekilen bu resimlere her baktıkça üzerimde bir dağ varmış gibi ağırlığını hissettim. Nedeniyse resimlerle birlikte yazacağım iki satır yazıyı acep nasıl yazsam düşüncesiydi. İnşallah bölüm bölüm Antep’in bazı güzel mekanlarını tanıtarak size oraların havasını koklatmaya çalışacağım.

Burası görüntüden de anlaşılacağı üzere G.Antep kalesi. Ancak size göstermek istedeğim sadece kalenin dış görüntüsü değil…Gaziantep Büyükşehir beldiyesi tarafından açılan Gaziantep Savunması Kahramanlık Panoraması Müzesi. Bu güne kadar Antep kalesi atıl bir şekilde adeta halktan saklanmıştı. Ancak artık Antep ehil ellerde görünüyor.

Kalenin kapısına bu yükseklikten ve yol boyunca dikilen heykelleri geçerek varıyorsunuz. Hoş heykelleri çok sevmedim ama sunulan bu güzellikler karşısında o kadarına da razı oluyor insan.

Kalenin içinde hazırlanan galeri de  62 adet heykel, 37 adet yüksek kabartma rölyef, 13 adet büst, 130 adet portre, haritalar, krokiler ve bilgi panoları ile muhteşem bir tarihi anlatım yapılmış. Sık sık yerleştirilmiş ekranlarda Antep kurtuluşunu anlatan belegeseller gösteriliyor.

Bir savaş verilmiş, canlar, nice canlar yitirilmiş ancak bu kahramanlık gereğince sonraki nesillere aktarılmamış. Okul kitaplarındaki kısacık bahislerden başka kendimizden bihaber büyüdük. Oysa gerçekten bu direnişi öğrenen herkes gibi, biz de sıkıntı ve yokluk içinde imkansızlıklarla ama dimdik bir duruşla verilen mücadeleyi öğrendiğimizde göz yaşlarımızı tutamadık.

-

Antep den kalasikleşmiş bir görüntü, şerbetçilerimiz… Harika tadıyla tepemizdeki 30-40° lik sıcakta buz gibi meyan şerbeti… Olsada içsek…

Ecdadın dünya hayatında da  kadar önde olduklarının bir ıspatı olan bu yazıyı sizinle paylaşmak istedim.

BURSA (İHA) – 670 yıllık tarihî Ulu Câmii’nde yapılan rölöve çalışması sırasında, Osmanlı’nın ilim ve sanatta ne kadar ileri gittiğini gösteren belgeler bulundu. Câminin dünyada bir benzeri bulunmayan ahşap minberindeki motifler, Bursa Ticaret ve Sanayi Odası’nın desteğiyle en ince teferruatına kadar Nakkaş Mimar Semih İrteş başkanlığındaki bir ekip tarafından çizildi. Ahşap motif ve sedef kakmaların kaybolmasına yol açan minberin üzerindeki 12 kat vernik ve cila, özel yöntemlerle kazındı.

Böylece minberin motifleri net bir şekilde ortaya çıkartıldı. Çalışma sırasında açığa çıkan müthiş detaylar ise herkesi hayrete düşürdü.

Tarihî minber üzerine, güneş sisteminin günümüzde tespit edilen uzaklıklarına göre resmedildiği görüldü. Güneş sistemindeki gezegenler ile dünyanın etrafında döner hâlde resmedilen ayın dışında, Plüton’un metal olarak ve gezegenlerden ayrı bir yerde nakşedilmesi dikkati çekti. Gezegen mi yıldız mı olduğu günümüzde dahi tartışılan Plüton’un, minberde diğer gezegenlerden farklı bir maddeden yapılması, bugünkü tartışmalara o zamandan cevap bulunduğunu gösteriyor.

Nakkaş Mimar Semih İrteş, dünyanın döndüğünü söylediği için engizisyon mahkemesince öldürülen ve astronominin kurucularından biri olduğu iddia edilen İtalyan Galileo’dan tam 230 yıl önce, 1396 yılında, Osmanlı alimlerinin verdiği projeye göre yapıldığı anlaşılan minberdeki motiflerin hayret verici olduğunu söyledi. İrteş, “Biz Ulu Câmii minberinin ahşap motiflerindeki 2-3 katlı parçaların nasıl yapıldığına, minberin geçmeli olarak nasıl birleştirildiğine kafa yorarken, güneş sisteminin nakşedildiğini görünce hayrete kapıldık. Bu, Osmanlı alimlerinin ve sanatkârlarının zirvede olduklarını gösteren muhteşem bir eser.” dedi.

Yaklaşık iki ay önce küçük bir ev kazası geçirmiştim ve alt bacağımda hafif bir morluk ve ağrıyla altlattığımı düşünüyordum. Bir süre sonra morluk yerini sertliğe ve bıraktı ve çok hafif ağrılı ve hafif ateşli bir kitleye dönüştü. Aradan iki hafta geçtiğinde normal olmayan birşeyler olduğunu fark ettim ama ihmalkarlığımdan doktora gitmedim. Ev doktorunda rutin kan testini yaptırdığımda kanımda yüksek miktarda iltihap çıkınca anladık ki, o kitle iltihaplı olabilir… Tabi antibiotik aldım ama ona rağmen ağrısı daha hafiflesede sertlik kaybolmadı. Geçen hafta ayağımı göstermek için cerraha gidince durumu öğrendik…doktor kemiğin üzerinde kan toplandığını yarsalarda alamayacaklarını bu yüzden bir çeşit fizik tedavi uygulayacaklarını söyledi ve beş günkük terapiye başladık. Yani zamandan mıdır, mekandan mıdır bilmem ama vücutlarımız eski vücutlar gibi değil sanki daha bir hastalıklara açık, daha bir kırılgan olmuş. Benim kibi morluk deyip geçmeyin ve takibini iyi yapın.

Sağlık durumumuzdan kısacık bahsedip asli konumuz olan yemeğe geçelim. Benim için yöresel tatların yeri hep başkadır. O tatları yerinde yemeyi çook isterdim ancak bu pek mümkün olmayacağından cağ kebabı gibi baş döndürücü tatları yerinde ziyaret edebileceğimiz zamanlara bırakıp tarifimizden bahsedeyim. Yine yemeğimizin adresi Cahide arkadaşım. Fasulyeli nohutlu döğme çorbası…benimki biraz koyuca oldu ama siz daha sulu yaparsanız.Tam olarak nereye ait olduğundan bahsetmemiş ama Doğulu olduğunu yazmış. Biz tadını çok beğendik… Et, tahıl, baklagiller ne arasınız var. Yapanlara afiyet olsun deyip tarifi veriyorum:

Yapılışı:

• 3-4 parça kemikli et (Olmasa da olurmuş)
• Yarım bardak dövme (yarma)
• 1 çay bardağı nohut
• 1 çay bardağı kuru fasulye
• 1 baş soğan
• Biraz yağ
• 1 yemek kaşığından az salça, tuz, karabiber

Yapılışı:

•  Dövme, fasulye ve nohudu bir gece önceden ıslayın.
• Ertesi gün sularını süzüp etle birlikte üzerini dört parmak geçecek kadar suyla ocağa koyun pişmeye bırakın.
• Diğer tarafta soğanı kıyıp yağda kavrun ve salçasını da katıp salçanın kokusu çıkana kadar çevirip pişmeye yakın tencereye ilave edin.
• Bahartlarında katarak tamamane yumuşayana kadar pişirin. Su miktarını az gelirse kendiniz ayarlayın.

 15. yüzyılın sonlarında, Haçlı ordusu İspanya daki Endülüs müslümanlarının son kalesini kuşatır. Uzun süren bir kuşatma olmasına rağmen, kış aylarının da etkisiyle, kale korunabilmektedir. Durumun zorluğunu anlayan Haçlı ordusunun komutanı değişik taktikler düşünmektedir. En sonunda 31 Mart gecesi kalenin önüne giderek bir elinde Kur an bir elinde İncil:

   “Şu iki kitap üzerine yemin ederim ki, teslim olursanız bu akşam size bir şey yapmayacağım.” der. Gerekli görüşmelerden sonra canlarının kurtarılması karşılığında Müslümanlar kaleyi teslim ederler. Ertesi sabah, yani 1 Nisan sabahı, Haçlı ordusu komutanı bütün Müslümanların öldürülmesi için emir verir. Bunun üzerine         Müslümanlar:

    “Yemin etmiştiniz, bize söz vermiştiniz.” dediklerinde Haçlı ordusu komutanı:

    “Benim sözüm size dün akşam içindi, bugün için size bir sözüm yoktur diye cevap verir ve BÜTÜN MÜSLÜMANLAR ORADA ŞEHİT EDİLİR. İşte o gün bugündür 1 Nisan Hristiyanlar arasında Hile Günü olarak kutlanmaktadır. Maalesef halkımız arasında da yaygınlaşmış, yüzlerce, binlerce Müslümanın katliam günü olan 1 Nisan lar, bir şaka günü olarak kutlanmaktadır. Nereden geldiğini bilelim. Bilelim de ona göre kutlayalım.. (ispanya asırlar boyu müslümanların hakimiyetinde kalmıştır)

Bu güzel gün de nefis bir Bodrum yemeğiyle burada tam karşınızdayım.:) Yemeğimiz: “Çökertmeden çıktım da Halil’im.” değil tabi Bodrum’lu olanlar anlamıştır çökerteme kebabı. Bazen espirikli biri olduğumu düşünüyorum, öyle miyim neyim.:) Dışarıda güneş var ya mutlu olduk, siz anladınız durumu…

Çökertme kebabının aslı kırmızı etle yapılıyor. Yöresel yemek tarifleri verirken aslını bozmamak adına epey araştırma yaparım. Çökertme kebabını da araştırdım ve aslı et le yapılsa da tavukla hazırlandığı tariflere de rastladım. Tavuklu tarif Bodrum da da yapılır mı, yoksa hanımların kendi geliştirdikleri tarif mi bilmiyorum, bilen varsa düzeltmeye açığım.

Kısacası kızarmış patatesin, tavuğun ve yoğurdun uyumunu damak tadına düşkün olanlar tahmin edebilir. Yöresel yemeklere düşkün biri olarak bu güzel yemek nasıl gözümden kaçmış anlamadım. Bundan sonra daha sık yapacağım inşallah.

Not: Kırmızı etle hazırlanırken terbiyesine rendelenmiş soğan da katılıyor.

Malzemeler:

• 350-400 gr uzun şeritler halinde veya istediğiniz gibi doğranmış tavuk eti
• 4 tane patates
• 1 çorba kasesi sarımsaklı yoğurt
• Sıvı yağ
• Yarım bardak süt
• Karabiber, kimyon, tuz, pul biber

Yapılışı:

• Tavuk etini etini süt, iki kaşık sıvı yağ, ve baharatlarla karıştırıp mümkünse bir gün önceden terbiyede bırakın. Vaktiniz yoksa bir iki saat de olur.
• Terbiye de beklemiş eti tavaya koyup bir iki kaşık yağ ilavesiyle kızarmaya bırakın.
• Diğer tarafta patatesleri iri rendeyle rendeleyip bol yağda kızartın. Bu tür kızartma istemiyorsanız, çubuk doğrayarak da kızartabilirsiniz.
• Kızaran patatesleri servis tabaklarına alıp üzerine sarımsaklı yoğurdu yayın.
• Pişen tavuk parçalarını da yoğurdun üzerine dizdikten sonra pul biberle süsleyip sıcak servis yapın.

Özellikle çocuklar çok seviyor.

Şeyh Edabali’ Hz.’nin öğütleri o kadar hoşuma gitti ki, mutlaka paylaşmalıyım diye düşündüm. Eminim ki, içiniz de uyugun olmyan dostluklar yüzünden çok üzülen olmuştur. Mübarek nasılda güzel anlatmış, hep aklımada kalacak ve dost edinirken bu sözleri hatırımda tutacağım…

Cahil ile dost olma: İlim bilmez, irfan bilmez, söz bilmez; üzülürsün..!

Saygısızla dost olma: Usul bilmez, adap bilmez, sinir bilmez; üzülürsün..!

Aç gözlü ile dost olma: İkram bilmez, kural bilmez, doymak bilmez; üzülürsün..!

Görgüsüzle dost olma: Yol bilmez, yordam bilmez, kural bilmez; üzülürsün..!

Kibirliyle dost olma: Hal bilmez, ahval bilmez, gönül bilmez; üzülürsün..!

Ukalayla dost olma: Çok konuşur, boş konuşur, kem konuşur; üzülürsün..!

Namertle dost olma: Mertlik bilmez, yürek bilmez, dost bilmez; üzülürsün.! 

İlim bil, irfan bil, söz bil.

İkram bil, kural bil, doyum bil.

Usul bil, adap bil, sinir bil.

Yol bil, yordam bil.

Hal bil, ahval bil, gönül bil.

Çok konuşma, boş konuşma, kem konuşma.

Mert ol, yürekli ol.

Kimsenin umudunu kırma.

Sen seni bil; ömrünce bu yeter sana..!

Şeyh Edebali